تاریخچه اینترنت

پیدایش اینترنت (Internet) به دهه ۶۰ برمی گردد؛ وقتی که دولت آمریکا بر اساس طرحی به نام «Arpa» (آژانس تحقیق پروژه های پیشرفته) که هدفش تقویت عملکردهای دفاعی بود، این طرح را اجرا کرد.

در آن دوران، کامپیوتر شخصی هنوز وجود نداشت و فقط سازمان های بزرگ، دانشگاه ها و مراکز دولتی از سیستم های کامپیوتری بزرگ به نام  MainFrame استفاده می کردند که هر کدام از آنها اطلاعات خاصی را ذخیره می کردند و در صورت لزوم، به یکدیگر متصل می شدند و اطلاعات را بین هم منتقل می کردند یا اطلاعات را در حالت اشتراک می گذاشتند.

در آن زمان، سیستم هایی ایجاد شدند که امکان ارتباط بین کامپیوترهای یک سازمان را فراهم کردند، به طوری که کامپیوترها در بخش ها و طبقه های مختلف با یکدیگر تبادل اطلاعات می کردند و نامه بین بخش های مختلف سازمان، ارسال می شد. امروزه به آن پست الکترونیک یا ای میل می گویند.

جهت برقراری اتصال و ارتباط بین این شبکه ها که هر کدام استانداردها و روش خود را داشتند. قوانین و استانداردهایی وضع شد که به آن پروتکل می گویند.

پیدایش و ظهور اینترنت

 

پیدایش و ظهور اینترنت

درسال 1961 میلادی چهار کامپیوتر در دو ایالت آمریکا با موفقیت به هم متصل شدند به این پزوژه  آرپانت (ArpaNet) می گویند.

در دهه 1970 میلادی پروتکل‌هایی مثل TCP ایجاد شد و نیز مشارکت کامپیوترهای میزبان (Host) بیشتر به آرپانت و حتی گسترده شدن آن خارج از مرزهای آمریکا گشت. در اواخر دهه ۱۹۷۰ شبکه‌های گوناگون به شکل  شبکه‌ای با یکدیگر ارتباط برقرار کردند و آرپانت را بعنوان هسته اصلی برگزیدند.

در سال 1993 میلادی این شبکه بزرگ اینترنت نامیده شد. وب یا  WWW که مخفف World Wide Web (تار جهان‌گستر) است. توسط آزمایشگاه اروپایی فیزیک ذرات CERN جهت احتیاج آنها به دسترسی آسان‌تر به اطلاعات موجود روی اینترنت ابداع شد. در این روش اطلاعات به صورت صفحه‌ای بر روی شبکه اینترنت قرار داده می شود و با یک مرورگر قابل دیدن هستند.

مخترع اینترنت کیست؟

برخلاف فناوری‌ها و اختراع هایی مثل: تلفن، لامپ و غیره، اینترنت یک مخترع ندارد، بلکه در طول سالها شکل گرفته است. اینترنت بیش از ۵۰ سال در آمریکا به عنوان سلاح دولت در جنگ سرد بوده است. سال‌های زیادی محققان از اینترنت برای ارتباطات و اشتراک گذ‌اری داده‌ها با همدیگر استفاده کردند.

پروتکل های اینترنت در دهه ۱۹۷۰ توسط رابرت کان (Robert E. Kahn) و وینت سرف (Vint Cerf) توسعه داده شد و در پروژه آرپانت، به پروتکل شبکه استاندارد تبدیل شد.

رابرت کان مهندس الکترونیگ بود که با وینت سرف پروتکل کنترل انتقال (TCP) و پروتکل اینترنت (IP) را معرفی و ابداع کردند که پروتکل‌های اساسی و اصلی، هسته اینترنت هستند. ایده این فناوری زمانی به فکر کان می رسد که بر روی پروژه شبکه ماهواره‌ای مشغول به کار است. کان نقش مهمی در پایه‌گذاری معماری شبکه داشت که با استفاده از آن کامپیوترها و شبکه‌های سراسر جهان، گذشته از هر نرم‌افزار و سخت‌افزاری باهم ارتباط برقرار می کنند.

رشد شبکه اینترنت

در سال ۱۹۷۱ دانشگاه هاوایی و دو سال بعد، دانشگاه لندن و موسسه رویال رادار نروژ به این شبکه پیوستند. با زیاد و متعدد شدن شبکه‌های کامپیوتر، یکپارچه شدن آن‌ها به یک «اینترنت» جهانی سخت تر شد.

در اواخر دهه ۱۹۷۰، وینتون سرف متخصص کامپیوتر، این مسأله را با اختراع پروتکل کنترل حل نمود. او یک پروتکل دیگر نیز به نام پروتکل اینترنت ابداع کرد.

شبکه اینترنت چیست؟

اینترنت مثل جهانی تخلیلی است. شبکه جهانی اینترنت مجموعه ای از شبکه های کامپیوتری می باشد که با استفاده از قوانین و پروتکل هایی که به آن TCP/IP می گویند و از راه خطوط تلفنی، ماهواره ای و غیره به یکدیگر وصل می شوند، تا اطلاعات و داده ها به سرعت از یک کامپیوتر به کامپیوتری دیگر در هر کجای جهان منتقل شود.

دلایل مورد توجه قرار گرفتن اینترنت همگانی بودن، کاهش هزینه ها، سهولت خرید و فروش بر روی اینترنت، بدون مرز و بدون مالک بودن اینترنت، رشد سریع اینترنت و فراوان بودن تعداد مشترکان می باشد.

وب (WEB) چیست؟

شبکه تار عنکبوتی جهانی یا (وب) مدتها بعد از اینترنت ایجاد شد. کاربرد اولیه اینترنت برای تبادل اطلاعات و پست الترونیک بود. ایجاد وب به سالهای 1989 تا 1991 و کارهای دانشمندی به نام تیم برنرزلی در آزمایشگاه اروپایی فیزیک ذرات (CERN) در سوئیس می رسد.

او می خواست اطلاعاتی که اشخاص لازم دارند در سندها و فایل هایی در کامپیوترهای مختلف ذخیره شود و در همه این اسناد ارجاعاتی به سندهای دیگر قرار گیرد. در آن سند هم ارجاعاتی به سندهای دیگر باشد و الی آخر…

«تیم» گفت: آیا راهی هست که بتوان به کمک آن سندی را که به آن اشاره می شود، (بدون توجه به مکان این سند) دید؟ مثلاً، ممکن است در سندی که در یک کامپیوتر در نیویورک قرار دارد دو ارجاع ، یکی به سندی در کامپیوتر در بمبئی و دیگری به سندی در کامپیوتر اتاق پهلویی، قرار داد. این مفهوم به ابر لینک (Hyper Link) معروف است، سنگ بنای شبکه تار عنکبوتی جهانی یا وب قرار گرفت.

پروتکل سرف اینترنت را به شبکه جهانی تبدیل کرد. در دهه ۱۹۸۰، محققین و دانشمندان از اینترنت برای انتقال داده و فایل‌ها از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگری استفاده می کردند. در سال ۱۹۹۱ اینترنت دوباره دچار تغییر شد. در آن سال یک برنامه‌نویس سوئدی به‌ نام تیم برنرز لی، وب جهان‌گستر (www) را معرفی کرد: اینترنتی که تنها فایل‌ها را از یک مکان به مکان دیگر جابه‌جا نمی‌کرد، بلکه تمام مکانی از اطلاعات می باشد که هر شخصی که از اینترنت استفاده می‌کند، می تواند به آن دسترسی داشته باشد. اینترنتی که ما امروز از آن استفاده می کنیم را برنرز لی به‌وجود آورد.

 

از آن زمان تا الان اینترنت از بسیاری جهات تغییر کرده است. در سال ۱۹۹۲، گروهی از دانشجویان و محققین در دانشگاه ایلینویز، مرورگری به‌نام موزاییک طراحی کردند که بعدها نام نت اسکیپ به آن اطلاق شد. مرورگر موزاییک روش کاربر پسندی را برای جستجو در وب پیشنهاد می‌کرد. به کاربران امکان می داد تا کلمات و تصاویر را روی یک صفحه مشاهده کنند و بتوانند روی هرکدام کلیک کنند. بعد از آن، مرورگرها، اپلیکیشن‌ها و شبکه‌های اجتماعی زیادی به وجود آمد که با استفاده از اینترنت پرسرعت به راحتی به هرکدام از آن‌ها می‌توان دسترسی داشت.

تاریخچه اینترنت در ایران

در سال ۱۳۷۱ تعداد کمی دانشگاه های ایران به اینترنت مجهز شدند؛ از جمله این دانشگاه ها دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه گیلان بود و توسط مركز تحقیقات فیزیك نظری و با پروتكل UUCP به اینترنت وصل شدند.

در سال ۱۳۷۲ ایران به شبکه جهانی اینترنت پیوست. اولین کامپیوتری که در ایران به اینترنت متصل شد، کامپیوتر مرکز تحقیقات فیزیک نظری بود و هم اکنون نیز این مرکز یکی از مرکزهای اصلی خدمات اینترنت در ایران می باشد. مركز تحقیقات فیزیك نظری و ریاضیات، به عنوان تنها نهاد ثبت اسامی قلمرو [ir.] در ایران به رسمیت شناخته شده است. این قلمرو، مشخصه تعیین شده برای هویت ایران در فضای اینترنت می باشد.

در سال ۱۳۷۳ مؤسسه ندا رایانه تأسیس شد. این مؤسسه در حدود یك سال، اولین وب سایت ایرانی را به راه انداخت. این مؤسسه روزنامه «همشهری» را به زبان فارسی در اینترنت انتشار داد كه اولین روزنامه رسمی ایرانی در اینترنت است. در این سال، پس از اتصال به اینترنت از طریق ماهواره كانادایی كدویژن(Cadvision)، مؤسسه ندا رایانه فعالیت خود به عنوان اولین شركت خدمات سرویس اینترنتی (ISP) شروع كرد.

در سال ۱۳۷۴ تأسیس شركت «امور ارتباطات دیتا» تحت نظر شركت مخابرات ایران را مجلس تصویب کرد و مسؤولیت توسعه خدمات دیتا در سطح كشور را به طور انحصاری در اختیار این شركت گذاشت.

در سال ۱۳۷۷ پروژه یونیكد در ایران با قرارداد شورای عالی انفورماتیك و همكاری بنیاد دانش و هنر واقع در انگلستان و با نظارت و مدیریت فنی دانشگاه صنعتی شریف با نام «فارسی وب» شروع شد. هدف پروژه این بود كه با گنجاندن كامل و جامع الفبای فارسی در استاندارد یونیكد، نشر فارسی در اینترنت و وب، استاندارد شود و مشكل قلم (فونت)های غیر استاندارد موجود در نرم افزارهای ایرانی برطرف شود.

موانع و مشکلات اینترنت در ایران

یکی از اصلی ترین و مهمترین موانع بر سر راه پیشرفت اینترنت در ایران سرعت و پهنای باند اینترنت می باشد که از زمان ورود اینترنت به ایران تا کنون پیشرفت زیادی نداشته است. در حالی که بیشتر کشورهای دنیا ADSL را پشت سر گذاشته اند، اکثر کاربران ایرانی هنوز خطوط dial up به کار می برند. خطوط ADSL سرعتی حداکثر 10 کیلو بایت بیشتر از خطوط dial up دارد.

 

یکی از راه حل ها (Internet Exchange Point) یا IXP است.IXP  سرویس دهندگان مختلف اینترنت را در یک ناحیه یا کشور به هم متصل می کند تا بتوانند ترافیک اینترنتی را با هم تبادل کنند. در صورت وجود چنین شبکه‌ای سرویس دهندگان اینترنت برای رساندن کاربر به مقصد(سایت) موردنظر، پیغام خود را به جاهای مختلف ارسال نمی‌کنند.

مهم‌ترین حسن این شبکه‌ها کاهش هزینه و پهنای باند و افزایش قابلیت اطمینان، امنیت و سرعت می باشد. استفاده از چنین مرکزی اکنون روشی معمول در کشورهای پیشرفته می باشد. اگر IXP در ایران راه‌اندازی شود دیگر نیازی به ارسال پیغام به خارج از کشور نیست و پیغام درون همین شبکه حرکت می‌کند و به سرعت به مقصد مورد نظر می رسد. بدین ترتیب پهنای باند بین‌المللی استفاده شده، کاهش می‌یابد و تبادلات ارزی کشور نیز کمتر می شود.

مثالی برای این مورد اعلام نتایج کنکور سراسری می باشد که پیغام‌های ارسالی میلیون‌ها نفر از داوطلبان پس از چرخشی طولانی در اینترنت به افرانت و پارس‌آنلاین در داخل ایران می‌رسد. قبل از هر چیز باید شبکه انتقال اطلاعات با نرخ ارزان در اختیار مردم باشد. مردم در کشور نباید نرخ اینترنت خارج از کشور را پرداخت کنند. زیرا بیش از 80 درصد تبادل اطلاعات در داخل کشور انجام می گیرد. لازم است که در داخل کشور نیز شبکه دیتا داشته باشیم. این مورد هزینه ها را کم می کند.

اینترنت کجاست ؟

برخی تصور می کنند در نقطه یا مکانی در جهان، ساختمانی است که پایگاه مرکزی اینترنت در آن قرار دارد. همانطوری که اشاره کردیم، اینترنت شبکه ای از کامپیوترهای بهم پیوسته است. اینترنت یک شیء مستقل نیست که دیگران کامپیوترهایشان را به آن وصل کنند. بلکه اینترنت خود از به هم پیوستن این کامپیوتر ایجاد شده است. موقعی به کامپیوترهای یک سرویس دهنده اینترنت (ISP) وصل می شوید، کامپیوتر شما هم جزئی از اینترنت می شود.

اینترنت به انواع بسیار گوناگونی از سرویس های مخابراتی، از خطوط ساده تلفنی گرفته تا کابل های نوری پرسرعت و کانالهای ماهواره ای، متکی می باشد. اکر این کانال های مخابراتی را بزرگراه اینترنت باشد، مسیر یاب(  routers- کامپیوترهایی که بر انتقال اطلاعات بین نقاط مختلف نظارت می کنند) پلیس های راهنمایی اینترنت می باشد.

هسته اصلی شبکه هایی که اینترنت از آن شکل گرفته اولین بار در سال 1969 به نام ARPANET توسط آژانس پروژه‌های پیشرفته دفاعی، زیر نظر وزارت دفاع ایالات متحده ایجاد شد.

برخی از تحقیقات اولیه در زمینه ساخت ARPANET کار بر روی امکان گسترش شبکه ها بر اساس تئوری صف بستن و سیستم سوئیچیگ بسته های اطلاعات بوده است.

در اول ژانویه سال 1983 ، ARPANET پروتکل اصلی شبکه خود را از NCP به TCP/IP تغییر داده است و با این عمل اینترنت به شکلی که ما امروز می شناسیم شکل گرفت.

کارمهم دیگری که در تشکیل اینترنت انجام شد تأسیس مرکز ملی علوم بر روی اسکلت اصلی شبکه دانشگاهی بود که NSFNet نام گرفت و در سال 1986 ایجاد شد. با این اقدام شبکه های مختلف و نامتجانس با موفقیت در غالب اینترنت با یکدیگر همساز شده و متصل شدند، شامل Usenet ، Fidonet  و Bitnet.

در دهه 1990 اینترنت کم کم جایگزین بیشتر شبکه های سابق کامپیوتری شد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.